Lig jij ‘s nachts ook te piekeren over je werk?

Je hebt een goede baan, salaris, lieve vrienden en een fijn thuisfront. Op de verjaardag van je moeder krijg je een schouderklopje van de familie en hoor je weer: dat je het ‘toch zo goed voor elkaar hebt allemaal met je goeie baan’. Je mag er trots op zijn, volgens jouw omgeving.

Wat zij niet weten, is dat jij totaal niet gelukkig bent met die baan en al helemaal niet trots. Wanneer je thuiskomt uit je werk, schop je chagrijnig je schoenen uit en heb je geen puf meer om te koken. Je zet de tv aan en hangt voor de Netflix met een bak chips en een glas wijn. Waar de film over gaat krijg je niet mee. Je bent te moe en gaat naar bed. Daar begint het gelazer pas echt, want dan heb je alle tijd om te piekeren over je werk. Je weet dat je op de verkeerde plek bent en de verkeerde dingen doet. Maar waar moet je naartoe? En wat moet je daar dan doen? Neem daarbij jouw uitmuntende talent voor uitstel-gedrag ten aanzien van moeilijke dingen en het recept voor een ongelukkig leven is daar.

Herken jij deze punten:

  • Je wil helemaal niet meer naar je werk, omdat je er geen zak aan vindt en er al helemaal geen energie van krijgt
  • Je ziet altijd net iets sneller de oplossing voor dingen dan de andere mensen om je heen
  • Het knaagt aan je dat je weet dat je iets anders zou moeten doen, maar wat dan? En waar dan?
  • Je bent bang voor negatieve reacties uit je omgeving, als je je baan op zou zeggen om voor jezelf te beginnen
  • Het lijkt alsof je de enige bent die op deze leeftijd haar shit nog niet op orde heeft en de klok tikt
  • Om je heen volgen allemaal mensen hun hart en dat maakt je een beetje jaloers
  • Je smacht naar uitdaging, maar tegelijk ben je als de dood dat je fouten maakt. Perfectionisme is wel een van de woorden die jou omschrijft
  • Je ligt ’s nachts uren te malen. Hoe moet je nou verder, is dit alles?
  • Je weet welke zekerheid je hebt en geen idee of die ‘andere keuze’ dan wel de juiste is
  • Je hebt last van je nek, rug, reageert geprikkeld en moet om het minste of geringste huilen; jouw lijf geeft al talloze signalen die je het liefste gewoon negeert
  • Wanneer er een feestje is, grijp je de gelegenheid om alles eens even ‘lekker los te laten’ en eindigt de volgende ochtend met hoofdpijn en een schuldgevoel
  • Je voelt dat het anders moet, maar hoe dan?

Wat denk je dat er gebeurt als je hier niks mee doet? 

Als je dat onrustige gevoel in je onderbuik blijft negeren? De huilbuien nemen toe, je wordt steeds chagrijniger. Jouw omgeving krijgt toch door dat het op z’n zachts gezegd ‘niet helemaal lekker’ met je gaat. En je voelt je steeds schuldiger naar jezelf, omdat je geen stappen zet. En ondertussen lekt al jouw potentieel gewoon weg….

Hoe zou het voor je voelen als je dat getwijfel achter je kunt laten en zelf bepaalt wat je wordt Als Je Later Groot Bent?

Stel je voor dat je er vandaag nog, met een eerste kleine stap, achter kan komen waar je wel energie krijgt en waar je van aan gaat. Dat je weer een film kan uitkijken EN de aftiteling haalt. Stel je voor dat je vanavond in slaap valt zodra je hoofd je kussen raakt, omdat je weet dat je werk gaat doen waar je hart van aan zal gaan en je echt je ei in kwijt kan. Omdat je het zelf kan gaan maken.

Wil jij voor eens en voor altijd af van die slapeloze nachten over je werk? Wil jij op verjaardagen oprecht trots kunnen vertellen over dat wat je het allerliefste doet?

Download dan hier mijn E-book met 3 gouden en praktische tips, die ervoor zorgen dat je deze week al weet waar je energie van krijgt.

Doe mij ook 3 praktische tips uit jouw E-book, zodat ik deze week nog beter kan slapen