Ben jij dit soms?

Je hebt een goede baan, een ruim salaris, lieve vrienden en een fijn thuisfront. Op de verjaardag van je moeder krijg je een schouderklopje van de familie en hoor je weer: dat je het ‘toch zo goed voor elkaar hebt allemaal’. Je mag er trots op zijn, volgens jouw omgeving.

Wat zij niet weten, is dat jij hier totaal niet gelukkig mee bent en al helemaal niet trots. Wanneer je thuiskomt uit je werk, schop je je schoenen uit en heb je geen puf meer om te koken. Je zet de tv aan en hangt voor de Netflix met een bak chips en een glas wijn. Waar de film over gaat krijg je niet mee. Je bent te moe en gaat naar bed. Daar begint het gelazer pas echt, want dan heb je alle tijd om te piekeren over je werk.

Dit plaatje komt jou vast bekend voor :

  • Je wil helemaal niet meer naar je werk, omdat je er geen zak aan vindt en er al helemaal geen energie van krijgt
  • Je bent bang voor negatieve reacties uit je omgeving, als je je baan op zou zeggen om iets anders te gaan doen
  • Al hoef je daar eigenlijk helemaal niet bang voor te zijn; je hebt toch geen flauw benul wat je dan in vredesnaam zou moeten gaan doen (of toch?)
  • Het lijkt alsof je de enige bent die op deze leeftijd haar shit nog niet op orde hebt en de klok tikt
  • Die hele studie, solliciteren, hard werken; het voelt alsof je het allemaal voor niets hebt gedaan
  • Je ligt ’s nachts uren te malen. Hoe moet je nou verder, is dit alles?
  • Je weet welke zekerheid je hebt en geen idee of die ‘andere keuze’ dan wel de juiste is
  • Je hebt last van je nek, rug, reageert geprikkeld en moet om het minste of geringste huilen; jouw lijf geeft al talloze signalen die je het liefste gewoon negeert
  • Wanneer er een feestje is, grijp je de gelegenheid om alles eens even ‘lekker los te laten’ en eindigt de volgende ochtend met hoofdpijn en een schuldgevoel
  • Je voelt dat het anders moet, maar hoe dan?

Wat denk je dat er gebeurt als je hier niks mee doet? Als je dat onrustige gevoel in je onderbuik blijft negeren? De huilbuien nemen toe, je wordt steeds chagrijniger. Jouw omgeving krijgt toch door dat het op z’n zachts gezegd ‘niet helemaal lekker’ met je gaat. Tot je volledig door je hoeven heen zakt en burn-out thuis te komt zitten. Niet in staat tot welk werk dan ook. Je moet dan gaan toegeven dat je het allemaal niet aankan, maar echt uitpluizen wat je wel aankan en waar je blij van wordt,  zit er dan ook een tijdje niet in.

Hoe zou het voor je voelen als je dat getwijfel achter je kunt laten en zelf mag bepalen wat je wordt als je later groot bent?

Stel je voor dat je vandaag nog, met een eerste kleine stap, erachter kan komen van welk werk je energie krijgt en waar je van aan gaat. Dat je vanavond weer die film kan uitkijken EN de aftiteling haalt. Stel je voor dat je vanavond in slaap valt zodra je hoofd je kussen raakt, omdat je weet dat je weer werk gaat doen waar je hart een sprongetje van maakt.

Wil jij voor eens en voor altijd af van die slapeloze nachten over je werk? Wil jij op verjaardagen oprecht kunnen vertellen over die toffe baan, waar je zoveel energie van krijgt?

Download dan hier mijn E-book met 3 gouden en praktische tips, die ervoor zorgen dat je deze week al weet waar je energie van krijgt.

Doe mij ook 3 praktische tips uit jouw E-book, zodat ik deze week nog beter kan slapen