Leven in vrijheid: jouw keuze

Ik waarschuw je vast: dit blog wordt er een die valt als een euro bij je of je schrijft je uit voor mijn mails. 

Het verhaal waar ik een diepe fascinatie voor heb

Wij hebben hier thuis een fascinatie voor de 2e wereldoorlog en de hele historie daarvan. En don’t worry, niet in de creepy ‘stiekem bereiden we een plan voor om de wereld over te nemen en hebben we memorabilia in huis’-kinda way. Maar het verhaal intrigeert, het raakt me diep tot in mijn kern waar die hele bullshit destijds over ging. Niet mogen zijn wie je bent.

Wij wilden zelf zien waar de vrijheid ooit begon

Deze vakantie waren wij aan het nomaden met ons campertje door Normandië. Om te zien waar de bevrijding begon op 6 juni 1944. Oké, de vrijheid van een camper is een beetje overrated als het 18 graden is en het regent. Dan zijn 4 mensen in een gezin geen ‘total blessing’ en heb ik even overwogen een B&B te boeken. Alleen voor papa en mij. Maar daar kwamen we niet voor. Wij wilden zien waar de invasie begon om Europa te bevrijden.

Daar word je stil van

Ik kan je zeggen, je wordt er stil van. De stranden, waar nu niks te zien is, maar waar er in je hoofd zich scenes afspelen zoals je ze kent uit ‘Saving private Ryan’. De uitgestrekte begraafplaatsen, waar duizenden kruizen kaarsrecht in een lijn op de millimeter naast elkaar staan. Niet een wijkt af. 

Daarom kunnen zij nu een grote mond hebben

Terwijl ik daar stond, besefte ik me wat die 6e juni 1944 voor mijn leven betekent heeft. En dat besefte ik me, omdat ik mijn 2 dwarse kinderen stond uit te leggen (die natuurlijk na het zien van 2 kruizen gingen muiten, begrijpelijk als je 5 en 8 bent) dat deze mensen hun leven hebben gegeven voor hun vrijheid. Zodat zij daar hun moeder een grote mond konden geven en ze straks weer heerlijk met hun vriendjes op een of andere camping konden spelen. Dáárom was het belangrijk dat ze mee moesten. Dat moeten zij horen. 

Jouw vrijheid is zo weer weg

Want voor het geval je even niet oplet: het kan je zomaar gebeuren dat iemand besluit dat jij niet meer mag bestaan. En dan is die vrijheid gewoon weg. En jij op een gegeven moment ook. En nu niet denken dat dat wel mee zal vallen, het gebeurt in de wereld op dagelijkse basis. 

Keuzes maken was niet moeilijk

Maar goed ondanks alle ellende in de 2e wereldoorlog, was keuzes maken eigenlijk helemaal niet zo moeilijk: wilde je blijven leven dan deed je iets wel of je deed iets niet. En reken maar dat dit een goede stok achter de deur is. Simple as that. 

Stel jij je nou eens voor, dat jij in een wereld leeft waarin je gewoon mag kiezen wat je wilt (*again insert sarcasm*) 

Als ware vrijheid toch eens werkelijkheid was

Dat je vandaag nog een begin kunt maken met uitzoeken waar jij echt blij van wordt en waar jij je geld mee wil verdienen. Dat je je niet meer hoeft te conformeren aan stomme regels van een baas. Of met energie over thuiskomt en uitkijkt naar de volgende werkdag. Dat je mag kiezen voor geluk en het opbouwen van je leven, zoals dat het allerbeste bij jou past. Als dat toch eens waarheid was….. 

Waarom doe jij er niets mee?

Nu ken je me een beetje en weet je dat bovenstaande leidt tot iets. En ik ga tegen jou ook zeggen wat ik zo diep van binnen voel over dit onderwerp: waarom doe jij niets met je vrijheid? Waarom is het oorlog in je hoofd? Jij kan op any given moment kiezen voor iets anders of op zijn minst beginnen te leren wat dat ‘anders’ dan zou moeten zijn. Waarom doe je dat niet? 

Bedenk voor vandaag maar eens wat nu eigenlijk de dingen zijn die je tegenhouden om iets te veranderen aan je situatie. En angst? Zet hem dan maar eens af tegen dat moment dat ze de stranden op kwamen rennen en vertel me dan nog eens of dat angst is die zo sterk is dat je niet beweegt. 

Zij deden wat nodig is, zodat jij kan doen wat je wil. Now it’s your turn. Maak er wat van. 

Wil je me hieronder laten weten wat dit blog jou voor inzicht gebracht heeft?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *